ระบบล็อค ขั้นที่ 20 : ตัวปัญหา....
posted on 25 Sep 2009 14:04 by alizex
" พอแล้วล่ะ มานั่งนี่สิ " ในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ สีเขียวอ่อนนั้น ปรากฏร่างของเด็กหนุ่มสองคนในบรรยากาศที่เต็มไปด้วยกลิ่นไอของความเย้ายวน แสงไฟในห้องส่องให้เห็นอย่างทั่วถึงว่าบนเตียงนั้น เด็กหนุ่มร่างเล็กกำลังเงยหน้าขึ้นจากแท่งขนมหวานที่อยู่ตรงหน้า โดยมีน้ำใสๆ เลอะอยู่ที่มุมปาก ก่อยจะพาตัวเองย้ายขึ้นไปนั่งบนตักตามคำชวนของเด็กหนุ่มอีกคนที่ดูจะตัวโตกว่า ทั้งสองหันหน้าเข้าหากัน จนร่างเปลือยเปล่าสองร่างนั้นแนบชิดไปแทบจะทุกส่วน สองมือเล็กที่กำลังโอบกอดบนไหล่หนานั้นดูจะสั่นเทาเล็กน้อยด้วยความประหม่า.................
" เป็นอะไรไป ทำไมถึงได้เกร็งอย่างนั้น " เสียงทุ้มนั้นดังขึ้นอีกครั้ง รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าอันหล่อเหลานั้น มันทำให้อีกฝ่ายยิ่งรู้สึกเกร็งขึ้นไปอีก
" ชะ ชั้นอายน่ะที่ต้องมาทำอะไรอย่างนี้ " น้ำเสียงของร่างเล็กที่ตอบกลับมานั้นทำให้อีกฝ่ายรู้สึกได้ทันทีถึงความกังวล
" งั้นที่ผ่านมา.......ชั้นก็เป็นคนหน้าด้านมาตลอดเลยน่ะสิ "
" อะไรนะ "
" ก็ทุกทีชั้นเป็ฯฝ่านทำให้นายมาตลอดเลยนี่นา "
" ไม่ใช่นะ ชั้นไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น " ร่างเล็กรีบปฎิเสธ พร้อมกับใบหน้าที่เริ่มแดงระเรื่อ
" งั้นมันอะไรกันล่ะ "
" ชั้นแค่ประหม่าน่ะ มะ ไม่รู้ว่าต้องทำอะไรบ้าง "
" ไม่เป็นไรหรอกนะ แค่ทำตามที่ชั้นบอกก็พอ " ร่างสูงบอกด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล พร้อมกับเอื้อมมือทั้งสองข้างโอบกอดเอวเล็กๆ นั้นไว้อย่างเบามือ คยูฮยอนเริ่มบรรจงจูบไปที่ซอกคออันขาวเนียนนั้นจนทั่ว
" อืมมม " เสียงครางของร่างเล็กดังขึ้นในลำคอย่างแผ่วเบา ก่อนจะถูกปากหนานั้นไล่จูบขึ้นมาจนถึงพวงแก้ว ทั้งสองสบตากันเล็กน้อยก่อนที่ริมฝีปากบางๆ ของร่างเล็กนั้นจะถูกประทับด้วยจุมพิตที่คุนเคย ความรู้สึกซาบซ่านแผ่ไปทั่วทั้งตัว ริมฝีปากต่อริมฝีปากกำลังดูดดื่มไปด้วยรสจูบอันหอมหวาน ลิ้นนุ่มๆ ที่ตวัดไปมาในโพรงปากเล็กๆ นั้น ช่างทำให้เกิดความรู้สึกบางอย่างที่กำลังเอ่อล้นขึ้นมา กลางลำตัวของคนทั้งสองกำลังส่งสัญญาณบอกให้รู้ว่า ต่างฝ่ายต่างพร้อมแล้วที่จะเริ่มต้นบทรักบทใหม่ของค่ำคืนที่สวยงามเช่นนี้
" ยกสะโพกขึ้นสิ " ร่างสูงกระซิบ และใช้สองมือนั้นช่วยพยุงสะโพกอันกลมกลึงนั้นให้ยกขึ้นเล็กน้อย ก่อยจะค่อยๆ วางมันลงบนแท่งเนื้อหนาที่กำลังชูคอคอยเนื้อคู่ของมันอยู่ ร่างสูงใช้นิ้วแตะที่ลิ้นของเขาเพื่อที่จะนำน้ำใสๆ ในปากนั้นมาหล่อเลี้ยงของหวงคู่ใจ เพื่อทำให้มันสามารถผ่านพ้นสิ่งกีดขวางตรงหน้า เสียงครางเบาๆ ดังขึ้นอีกครั้งจากซองมิน เพมือ่คยูฮยอนพยายามดันแท่งเนื้อนั้นเข้าไปตรงส่วนในสุดของเขา ยิ่งแท่งเนื้อนั้นถูกดันเข้าไปมากเท่าไหร่ เสียงครางแหลมๆ นั้นก็ดังขึ้นทุกที
" อ๊าาา "
" ค่อยๆ นั่งลงช้าๆ นะ " ร่างสูงส่งเสียงบอกอีกครั้ง และซองมินก็ทำตามอย่างว่าง่าย เขานั่งลงช้าๆ พร้อมกับขยับสะโพกเล็กน้อยตามคำสั่งของมือหนาที่วางอยู่บนสะโพก เมื่อเห็นว่ามันติดขัดเล็กน้อย
" อ๊ะ "
" อื้ม อย่าเกร็งสิ "
" อะ อาา อ๊ะ......... " ร่างเล็กเผลอร้องเสียงดังเมื่อแท่งเนื้อนั้นถูกดันเข้าไปจนสุด และดูเหมือนมันจะลึกกว่าที่เคย
" มะ มันลึก..... " ซองมินกระซิบบอก
" แบบนั้นแหละดีแล้ว ให้มันลึกเข้าไปจนถึงใจนายเลยยิ่งดี " ร่างสูงพูดพร้อมกับมองดูซองมินด้วยสายตาที่หื่นกระหาย ราวกับว่าต้องการจะครอบครองทั้งร่างนั้นไว้เพียงคนเดียว มือหนาค่อยๆ จับสะโพกของซองมินให้ขยับเล็กน้อย ตามที่ควรจะเป็น
" ขยับสะโพกตามมือชั้นนะ " เขาบอกพลางยกสะโพกของร่างเล็กขึ้นจนเกือบสุดปลายแล้วจึงดึงมันลงมาอย่างเดิม เขาทำอย่างนั้นซ้ำๆ และเริ่มเร็วขึ้น จนซองมินเริ่มจับจังหวะได้ เมื่อรู้หน้าที่แล้วร่างสูงจึงค่อยปล่อยมือ ทิ้งให้ซองมินเริ่มทำตามใจตัวเอง
" อืมม นั่นแหละ ............. เร็วหน่อยสิ "
" อ๊ะ อะ อย่างนี้หรอ "
" ใช่ อย่างนั้นแหละ .... เร็วขึ้นอีกนิด......... ใช่ ..... "
" อะ อ๊าาา " ร่างเล็กเริ่มขยับสะโพกให้เร็วขึ้นตามอารมณ์ จนมือของเขานั้นเริ่มเกร็งและจิกลงบนไหล่หนาจนเกิดรอยเล็บแดงๆ เม็ดเหงื่อนับร้อยเริ่มผุดขึ้นมาตามตัวของคนทั้งสอง บรรยากาศในห้องแปรเปลี่ยนเป็นร้อนรุ่มเพราะบทเพลงรักของพวกเขา
" เมื่อกี้ ชั้นได้ยินใครบอกว่าอายไม่ใช่หรอ " เสียงที่เคยทุ้มเริ่มหอบเล็หน้อยเมื่อเอ่ยปากขึ้น ทำให้ร่างเล็กชะงักด้วยความเขินอาย สายตาเจ้าเล่ห์นั้นมองไปที่ร่างเล็กด้วยความพึงพอใจ
" อย่าหยุดสิ ชั้นไม่ได้บอกให้นายหยุดซักหน่อย "
" อะ อะไรเล่า ก็นายเล่นมองชั้นอย่างนั้น ใครจะไปกล้าทำต่อล่ะ "
" อะไรกัน ทีเมื่อกี้โยกไม่หยุดเลยนะ "
เพี๊ยะ !!!!
" โอ๊ยยย นี่ .... นายกล้าตีชั้นหรอ " ร่างสูงร้องเสียงดัง พร้อมกับก้มดูรอยแดงบนแผงอกที่กำลังชัดขึ้น จนมองเห็นเป็นร้อยนิ้วเล็กๆ
" ก็นายอยากพูดอย่างนั้นทำไม "
" ก็มันจริงนี่ ..........รึนายจะเถียง... " ได้ยินอย่างนั้น ร่างเล็กถึงกับเงียบสนิท ก่อยจะเผลอร้องออกมาเมื่อจู่ๆ คยูฮยอนก็พลิกให้ตัวเขาขึ้นมาอยู่ข้างบนแทน
" นี่... ชั้นเจ็บนะ "
" ก็หายกันไง คราวนี้ตาชั้นเอาคืนบ้าง " ร่างสูงบอก และไม่รอช้า เขายกขาสองข้างขององมินขึ้นพาดบ่าและเริ่มขยับสะโพกกระแทกเข้าไปตรงส่วนนั้นอย่างรุนแรง
" ฮ้าาา อะ อาาาา......." ร่างเล็กร้องลั่น เมื่อคนตรงหน้าเริ่มรัวสะโพกไม่ยั้ง จนบั้นท้ายขาวๆ นั้นเริ่มเป็นรอยแดง เสียงหอบของคยูฮยอนเริ่มดังขึ้นสลับกับเสียงครางของซองมิน ที่ตอนนี้ถูกกระหน่ำจนเกร็งไปทั้งตัว ร่างขาวๆ นั้นนอนกระตุกด้วยความเสียวซ่าน มันยิ่งกว่าถูกกรีดด้วยปลายมีด ความทรมานเพราะกามารมณ์มีแต่จะทำให้เขาโหยหามันมากขึ้น ทั้งๆ ที่รู้สึกเหมือนใจจะขาด แต่ร่างกายกลับเรียกร้องต่อความรุนแรงที่พูกส่งผ่านมาจากหว่างขานั้นเพิ่มขึ้นทวีคูณ
" แสดงออกมาอีกสิ สีหน้าทรมานเพราะความสุจที่ชั้นกำลังมอบให้ ครวญคราเข้าไปจนกว่าชั้นจะพอใจ.......เพราะนั่นคือหน้าที่นาย ...เหยื่อตัวน้อยของชั้น.............."
" เป็นอะไรไป ทำไมถึงได้เกร็งอย่างนั้น " เสียงทุ้มนั้นดังขึ้นอีกครั้ง รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าอันหล่อเหลานั้น มันทำให้อีกฝ่ายยิ่งรู้สึกเกร็งขึ้นไปอีก
" ชะ ชั้นอายน่ะที่ต้องมาทำอะไรอย่างนี้ " น้ำเสียงของร่างเล็กที่ตอบกลับมานั้นทำให้อีกฝ่ายรู้สึกได้ทันทีถึงความกังวล
" งั้นที่ผ่านมา.......ชั้นก็เป็นคนหน้าด้านมาตลอดเลยน่ะสิ "
" อะไรนะ "
" ก็ทุกทีชั้นเป็ฯฝ่านทำให้นายมาตลอดเลยนี่นา "
" ไม่ใช่นะ ชั้นไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น " ร่างเล็กรีบปฎิเสธ พร้อมกับใบหน้าที่เริ่มแดงระเรื่อ
" งั้นมันอะไรกันล่ะ "
" ชั้นแค่ประหม่าน่ะ มะ ไม่รู้ว่าต้องทำอะไรบ้าง "
" ไม่เป็นไรหรอกนะ แค่ทำตามที่ชั้นบอกก็พอ " ร่างสูงบอกด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล พร้อมกับเอื้อมมือทั้งสองข้างโอบกอดเอวเล็กๆ นั้นไว้อย่างเบามือ คยูฮยอนเริ่มบรรจงจูบไปที่ซอกคออันขาวเนียนนั้นจนทั่ว
" อืมมม " เสียงครางของร่างเล็กดังขึ้นในลำคอย่างแผ่วเบา ก่อนจะถูกปากหนานั้นไล่จูบขึ้นมาจนถึงพวงแก้ว ทั้งสองสบตากันเล็กน้อยก่อนที่ริมฝีปากบางๆ ของร่างเล็กนั้นจะถูกประทับด้วยจุมพิตที่คุนเคย ความรู้สึกซาบซ่านแผ่ไปทั่วทั้งตัว ริมฝีปากต่อริมฝีปากกำลังดูดดื่มไปด้วยรสจูบอันหอมหวาน ลิ้นนุ่มๆ ที่ตวัดไปมาในโพรงปากเล็กๆ นั้น ช่างทำให้เกิดความรู้สึกบางอย่างที่กำลังเอ่อล้นขึ้นมา กลางลำตัวของคนทั้งสองกำลังส่งสัญญาณบอกให้รู้ว่า ต่างฝ่ายต่างพร้อมแล้วที่จะเริ่มต้นบทรักบทใหม่ของค่ำคืนที่สวยงามเช่นนี้
" ยกสะโพกขึ้นสิ " ร่างสูงกระซิบ และใช้สองมือนั้นช่วยพยุงสะโพกอันกลมกลึงนั้นให้ยกขึ้นเล็กน้อย ก่อยจะค่อยๆ วางมันลงบนแท่งเนื้อหนาที่กำลังชูคอคอยเนื้อคู่ของมันอยู่ ร่างสูงใช้นิ้วแตะที่ลิ้นของเขาเพื่อที่จะนำน้ำใสๆ ในปากนั้นมาหล่อเลี้ยงของหวงคู่ใจ เพื่อทำให้มันสามารถผ่านพ้นสิ่งกีดขวางตรงหน้า เสียงครางเบาๆ ดังขึ้นอีกครั้งจากซองมิน เพมือ่คยูฮยอนพยายามดันแท่งเนื้อนั้นเข้าไปตรงส่วนในสุดของเขา ยิ่งแท่งเนื้อนั้นถูกดันเข้าไปมากเท่าไหร่ เสียงครางแหลมๆ นั้นก็ดังขึ้นทุกที
" อ๊าาา "
" ค่อยๆ นั่งลงช้าๆ นะ " ร่างสูงส่งเสียงบอกอีกครั้ง และซองมินก็ทำตามอย่างว่าง่าย เขานั่งลงช้าๆ พร้อมกับขยับสะโพกเล็กน้อยตามคำสั่งของมือหนาที่วางอยู่บนสะโพก เมื่อเห็นว่ามันติดขัดเล็กน้อย
" อ๊ะ "
" อื้ม อย่าเกร็งสิ "
" อะ อาา อ๊ะ......... " ร่างเล็กเผลอร้องเสียงดังเมื่อแท่งเนื้อนั้นถูกดันเข้าไปจนสุด และดูเหมือนมันจะลึกกว่าที่เคย
" มะ มันลึก..... " ซองมินกระซิบบอก
" แบบนั้นแหละดีแล้ว ให้มันลึกเข้าไปจนถึงใจนายเลยยิ่งดี " ร่างสูงพูดพร้อมกับมองดูซองมินด้วยสายตาที่หื่นกระหาย ราวกับว่าต้องการจะครอบครองทั้งร่างนั้นไว้เพียงคนเดียว มือหนาค่อยๆ จับสะโพกของซองมินให้ขยับเล็กน้อย ตามที่ควรจะเป็น
" ขยับสะโพกตามมือชั้นนะ " เขาบอกพลางยกสะโพกของร่างเล็กขึ้นจนเกือบสุดปลายแล้วจึงดึงมันลงมาอย่างเดิม เขาทำอย่างนั้นซ้ำๆ และเริ่มเร็วขึ้น จนซองมินเริ่มจับจังหวะได้ เมื่อรู้หน้าที่แล้วร่างสูงจึงค่อยปล่อยมือ ทิ้งให้ซองมินเริ่มทำตามใจตัวเอง
" อืมม นั่นแหละ ............. เร็วหน่อยสิ "
" อ๊ะ อะ อย่างนี้หรอ "
" ใช่ อย่างนั้นแหละ .... เร็วขึ้นอีกนิด......... ใช่ ..... "
" อะ อ๊าาา " ร่างเล็กเริ่มขยับสะโพกให้เร็วขึ้นตามอารมณ์ จนมือของเขานั้นเริ่มเกร็งและจิกลงบนไหล่หนาจนเกิดรอยเล็บแดงๆ เม็ดเหงื่อนับร้อยเริ่มผุดขึ้นมาตามตัวของคนทั้งสอง บรรยากาศในห้องแปรเปลี่ยนเป็นร้อนรุ่มเพราะบทเพลงรักของพวกเขา
" เมื่อกี้ ชั้นได้ยินใครบอกว่าอายไม่ใช่หรอ " เสียงที่เคยทุ้มเริ่มหอบเล็หน้อยเมื่อเอ่ยปากขึ้น ทำให้ร่างเล็กชะงักด้วยความเขินอาย สายตาเจ้าเล่ห์นั้นมองไปที่ร่างเล็กด้วยความพึงพอใจ
" อย่าหยุดสิ ชั้นไม่ได้บอกให้นายหยุดซักหน่อย "
" อะ อะไรเล่า ก็นายเล่นมองชั้นอย่างนั้น ใครจะไปกล้าทำต่อล่ะ "
" อะไรกัน ทีเมื่อกี้โยกไม่หยุดเลยนะ "
เพี๊ยะ !!!!
" โอ๊ยยย นี่ .... นายกล้าตีชั้นหรอ " ร่างสูงร้องเสียงดัง พร้อมกับก้มดูรอยแดงบนแผงอกที่กำลังชัดขึ้น จนมองเห็นเป็นร้อยนิ้วเล็กๆ
" ก็นายอยากพูดอย่างนั้นทำไม "
" ก็มันจริงนี่ ..........รึนายจะเถียง... " ได้ยินอย่างนั้น ร่างเล็กถึงกับเงียบสนิท ก่อยจะเผลอร้องออกมาเมื่อจู่ๆ คยูฮยอนก็พลิกให้ตัวเขาขึ้นมาอยู่ข้างบนแทน
" นี่... ชั้นเจ็บนะ "
" ก็หายกันไง คราวนี้ตาชั้นเอาคืนบ้าง " ร่างสูงบอก และไม่รอช้า เขายกขาสองข้างขององมินขึ้นพาดบ่าและเริ่มขยับสะโพกกระแทกเข้าไปตรงส่วนนั้นอย่างรุนแรง
" ฮ้าาา อะ อาาาา......." ร่างเล็กร้องลั่น เมื่อคนตรงหน้าเริ่มรัวสะโพกไม่ยั้ง จนบั้นท้ายขาวๆ นั้นเริ่มเป็นรอยแดง เสียงหอบของคยูฮยอนเริ่มดังขึ้นสลับกับเสียงครางของซองมิน ที่ตอนนี้ถูกกระหน่ำจนเกร็งไปทั้งตัว ร่างขาวๆ นั้นนอนกระตุกด้วยความเสียวซ่าน มันยิ่งกว่าถูกกรีดด้วยปลายมีด ความทรมานเพราะกามารมณ์มีแต่จะทำให้เขาโหยหามันมากขึ้น ทั้งๆ ที่รู้สึกเหมือนใจจะขาด แต่ร่างกายกลับเรียกร้องต่อความรุนแรงที่พูกส่งผ่านมาจากหว่างขานั้นเพิ่มขึ้นทวีคูณ
" แสดงออกมาอีกสิ สีหน้าทรมานเพราะความสุจที่ชั้นกำลังมอบให้ ครวญคราเข้าไปจนกว่าชั้นจะพอใจ.......เพราะนั่นคือหน้าที่นาย ...เหยื่อตัวน้อยของชั้น.............."