กด Ctrl+A

 

                 
                    .........................เสียงเตียงดังกระทบกับผนัง สลับกับเสียงหายใจหอบของคนทั้งสองดังขึ้นเป็นระยะ ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ซองมินยังรู้สึกรับไม่ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้น เสี้ยวหนึ่งในใจยังคงพร่ำบอกว่ามันไม่ควรเป็นอย่างนี้ แต่น่าอายนักเมื่อร่างกายกลับรู้สึกตรงกันข้าม ซ้ำยังรู้สึกถวิลหาคนตรงหน้ามากยิ่งขึ้น ภายในใจรุ่มร้อนเหมือนโดนแผดเผาความรู้สึกนั้นลามออกมาทางร่างกายและสีหน้า มีความสุขนั้นทำให้ร่างสูงรับรู้ได้ไม่ยาก
คน ทั้งสองที่กอดเกี่ยวกันอยู่ท่ามกลางห้วงเวลาแห่งการปลดปล่อยพันธนาการในร่าง กาย แม้ใจจะเจ็บช้ำ แต่กลับไม่กล้าพอที่จะยับยั้งการกระทำนั้น ....ชั้นเป็นอะไรกันนะ ร่างกายมันตอบสนองถึงขนาดนี้ ถึงจะปกปิดอาการยังๆไง คยูฮยอนก็คงจะรู้อยู่ดี นี่ถ้าเขาทำด้วยความรู้สึกรักชั้นจริงๆล่ะก็ มันคงจะรู้สึกดียิ่งกว่านี้ ทำไมกันนะ เป็นชั้นไม่ได้หรือไง บอกชั้นที นายทำกับชั้นแบบนี้ได้ยังไง .....

                        " ทำไมนายไม่ร้องเลยล่ะ " ร่างสูงถามขึ้น แต่ไม่มีเสียงใดหลุดรอดออกมาจากปากของซองมิน เขาจึงพูดต่อ

                        " ใช่สินะ ชั้นมันไม่ใช่ไอ้บ้านั่นหนิ " คำพูดนั้นทำให้ซองมินรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาทันที นายนี่มันช่างไม่รู้อะไรซะเลยนะ คิดว่าชั้นชอบนายเล่นๆ รึไงกัน

                        " ก็ใช่น่ะ สิ ถ้าเป็นดงแฮ เค้าคงจะไม่ทำกับชั้นแบบนี้เด็ดขาด " คยูอยอนได้ฟังอย่างนั้น ถึงกับฉุน

                         " งั้นหรอ จะว่าไป รอยที่คอ......เริ่มจางลงแล้วนี่   อยากจะรู้จริงๆ ว่าถ้าสุดที่รักของนายมาเห็นเข้า มันจะทำหน้ายังไง " พูดจบคยูฮยอนก็โน้มตัวลงไปหาซองมินพร้อมกับกดคอไว้ทันที

                         " นี่ หยุดนะ "ซองมินร้องเสียงดัง

                 ร่างสูงกดหน้าเข้าไปที่ซอกคอของคนตัวเล็กอย่างรุนแรง พร้อมกับดูดเข้าที่คอจนรอยแดงๆ เริ่มเด่นชัดขึ้นมา ไม่นานก็เริ่มลามไปจนถึงหน้าอก ร่างสูงกัดเบาๆ ที่ผิวขาวนวลนั้น พร้อมกับขยับสะโพกอีกครั้ง

                         " อ๊ะ อ๊าาาา ชะ ... ชั้น .....อ๊ะ "

                         " เป็นอะไร ร้องออกมาสิ "

                         " ไม่ ไม่ อะ...อ๊าาาา.อ๊า... " เสียงของซองมินกระเส่ามากยยิ่งขึ้นเมื่อคยูฮยอนเร่งความเร็วกระแทกเข้าไปที่ บั้นท้ายอย่างไม่ลดละ ร่างเล็กถึงกับเกร็งจนสุดตัว เขาเผลอจิกไปที่แขนของคยูฮยอน ยิ่งร่างสูงออกแรงมากเท่าไหร่ รอยเล็บเล็กๆ นั้นก็ยิ่งฝังลึกมากขึ้นทุกที

                         " อืม  ซองมิน " คยูฮยอนคราง

                         "  แฮ่ก.....ชะ....ชั้น....ไม่ไหวแล้ว อ๊ะ อ๊าาาา........... "ซองมินเกร็งจนสุดตัว  ทันใดนั้นน้ำสีขาวขุ่นก็พุ่งทะลักออกมากจนเลอะหน้าท้องของคนทั้งสอง ซองมินเห็นอย่างนั้นถึงกับหน้าแดงขึ้นมาทันที เพราะรู้สึกอายกับการตอบสนองของร่างกายตัวเอง

                          " เสร็จแล้วสินะ " ร่างสูงพูดขึ้นพร้อมกับยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ซองมินในตอนนี้ใบหน้าเลื่อนลอยและสายตาพร่ามัว ร่างสูงเห็นอย่างนั้นจึงรีบเร่งจังหวะ อีกครั้ง เขารัวสะโพกอย่างรวดเร็ว จนร่างเล็กกระตุกอย่างแรงและร้องเสียงหลง

                          " อีกนิด...... จะเสร็จแล้ว " ร่างสูงพูดด้วยเสียงหอบ พร้อมกับจับที่เอวของซองมินและออกแรงกระแทกเข้าไปอีกครั้ง ร่างเล็กเริ่มดิ้นพล่าน มือไม้กวัดแกว่งเพื่อหาที่ยึด  รอยยับยู่ยี่บนผ้าปูที่นอนเริ่มเพิ่มมากขึ้น  ไม่นานคยูฮยอนก็ร้องครางออกมาอีกครั้ง ก่อนที่จะปล่อยน้ำรักให้พุ่งเต็มพื้นที่ส่วนนั้นของซองมิน.......มันไหล เยิ้มเปรอะเต็มไปหมด  ร่างสูงค่อยๆ ดึงเอาแท่งเนื้อนั้นออกมาช้าๆ

                          " ลุกมานี่สิ " คยูอยอนพูดเบาๆ พร้อมกับเอื้อมมือไปฉุดแขนของซองมินที่กำลังอ่อนแรงจากพายุความใคร่ของคยู ฮยอนที่เพิ่งถาโถมเข้าใส่  ร่างเล็กถูกดึงให้ลุกขึ้นมานั่ง แต่แล้วก็ต้องตกใจ เมื่อจู่ๆ ก็มีอะไรบางอย่างมาสัมผัสที่ปาก คยูฮยอนจับที่ศรีษะของซองมินพร้อมกับเริ่มดันแท่งเนื้อที่เปียกชุ่มไปด้วย น้ำสีขุ่นๆ นั้น เข้าไปในปากของซองมิน ร่างเล็กสะบัดศรีษะสุดแรง เขารู้สึกขยะแขยงกับสิ่งที่เห็นเบื้องหน้า ทำไมเขาจะต้องมาเจออะไรแบบนี้ ..........

                         " หยุดนะ!!!  "

                         " กินเข้าไป "  ร่างสูงออกคำสั่ง

                         " ไม่ ชั้นไม่กิน!!!  "

                         " ชั้นบอกให้กินนายก็ต้องกิน  " ซองมินพยายามขัดขืน ร่างสูงจึงเเพิ่มน้ำหนักที่ข้อมือ เพื่อบังคับให้คนตรงหน้ายอมรับสิ่งที่เขาหยิบยื่นให้

                          " อึ... อื้อออ......... " เสียงร้องของซองมินดังขึ้นเบาๆ เมื่อแท่งเนื้อนั้นเริ่มสอดแทรกเข้าไปถึงกลางลำ

                          " อย่าคิดจะกัดเชียวนะ  ไม่งั้นนายเจอยิ่งกว่านี้แน่ " ซองมินเหลือบมองไปที่ร่างสูงด้วยสายตาวิงวอน  ยังมีอะไรที่จะหนักหนากว่านี้อีกงั้นหรือ เท่านี้มันยังไม่สาแก่ใจนายอีกรึไง ............น้ำตามเริ่มเล็ดลอดออกมาจากดวงตากลมโตคู่นั้น  จนถึงตอนนี้ซองมินเเกินกว่าที่จะรับรู้ถึงความรู้สึกใดๆ อีกต่อไปแล้ว เขาพยายามที่จะใช้ลิ้นดันส่วนนั้นของคยูอยอนออกไป แต่ร่างสูงกลับขยับสะโพกดันไว้ พร้อมทั้งกดท้ายทอยของเขาเพื่อไม่ให้ขยับไปไหนได้ ซองมินถึงกับคราง เมื่อแท่งเนื้อนั้นถูกดันเข้าไปจนสุด มันเข้าไปลึกมากจนเขารู้สึกอยากจะอาเจียน แค่แล้วร่างสูงก็ดึงมันออกมาเล็กน้อย พร้อมกับสั่งให้เขาดูดกลืนน้ำนั้นเข้าไป

                          " กินมันเข้าไปสิ กลืนมันเข้าไปจนกว่าจะหมด ........แล้วก็จำใส่หัวไว้ด้วยว่ารสชาติของชั้นมันเป็นยังไง........อย่าคิด ที่จะนอกใจชั้นอีกเป็นอันขาด  เพราะต่อไปนี้เจ้าของชีวิตนายคือชั้นเท่านั้น !!!!! "











                            .............................................................................................................



















talk :
มาแล้วจ้าาาาาาาาาา คราวนี้สั้นยิ่งกว่าเดิมซะอีก



                      ประกาศศศศศศศ!!!!!!!         

                 อ่านกันหน่อยน้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา ++         


                เหอ ขอโทษน้า แบบว่าสถานที่มันไม่เป็นใจให้มะลิจิ้น คงเข้าใจนะ กลัวว่าจะอารมณ์ค้างกัน เลยรีบเอามาลงให้ต่อ กะจะต่อด้วยคู่ของเจ๊ซะหน่อย แต่แก๊ง ดอทเอ ข้างๆ มันมองซะเหลือเกิน ไอ้เราก็ไม่ได้อย่างหนาตราช้าง ก็เลยจำเป็นต้องจบฟิคอย่างรวดเร็ว หุหุ อายเป็นนะนี่ มานั่งเขียนฉาก NC ในสมรภูมิรบอย่างนี้ ทำได้ไง เหอๆๆๆๆ มิหน้า รอบนี้ถึงได้สู้กันดุเดือดไปเรย ( รึเปล่า )   

             +++++ อีกอย่าง มีข่าวร้ายมาบอก..............รึอาจจะเป็นข่าวร้ายสำหรับมะลิคนเดียว
เห อๆๆๆ ก็อย่างที่บอก  คอมฯ มะลิคงจะซ่อมไม่สำเร็จเสียแล้ว คงต้องซื้อใหม่อย่างเดียวเท่านั้น ( ก็นะ มันเยินจนสุดจะทนแล้ว ถ้าจะประกอบใหม่ราคาก็พอๆ กับซื้อ เหอๆๆๆๆ ตายแน่ๆ เรยยย ) ก็หมายความว่า มะลิจะต้องมาอัพที่ร้านเนตไปก่อน ก็เลยอยากจะบอกว่า บางทีมันอาจจะสั้นหน่อย แต่ไม่สั้นเท่านี้หรอกนะ ยังไงก็จะไม่ทำให้เสียอรรถรสหรอกค่า แต่จะมาอัพบ่อยๆ รึเปล่านั้น ก็ไม่แน่ใจ ยังไงก็รอกันหน่อยน้า แต่จะรีบมาอัพให้เร็วที่สุด ยังไงก็ขอบคุณมากๆๆ เลยนะค้า ที่ติดตามผลงานมาตลอด คอมเมนท์ทุกคอมเมนท์ก็สร้างกำลังใจให้อย่างมากมาย  ตอนนี้มะลิอัพเวลเรียบร้อยแล้ว เหอๆๆๆ กำ ติดเชื้อจากไอ้โต๊ะข้างๆ ซะแล้ว ฮาาาา          แล้วเจอกันนะจ๊ะทุกท่านนนน  ขอโทษจริงๆ รอบนี้สั้นมากรุยยย   และก็ ขอบคุณที่อ่านประกาศค่า    +++++++++++  

                                    อ้อ ส่วนใครที่เพิ่งเปิดเข้ามาอ่านตอนนี้ ตอนอื่นๆ ไม่สั้นอย่างนี้หรอกนะค้า เหอๆ

 


                   อย่าลืมโหวตโพลคยูเน้อ เดี๋ยวรอบหน้ามีโพลใหม่ามาเพิ่ม ส่วนฟิค รอบหน้า เต็มอิ่มแน่นอนจ้า  ฝันดีนะค้าาาาาาาา








...มะลิ

















Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

อูยยยยย เลือดกำเดาไหลเยยconfused smile

#1 By foxy rabbit on 2009-08-18 15:55